Nie będzie o projekcie. Na razie.

Będzie o nas. Ludziach XXI wieku. Samowystarczalnych. Wszystkowiedzących.

I nagle nie mamy pojęcia co robić.  Co nas czeka? I czy za tym zakrętem jest jakaś prosta…

Życie zamknęło się w krótkim słowie NIE.

Nie wolno wychodzić z domu.

Nie wolno się spotykać.

Nie ma nauki w szkołach.

Nie działa komunikacja. Żadna.

Nie przyjmuje się pacjentów w szpitalach.

Nie ma miejsc w kostnicach z powodu ilości zgonów.

Nie odwiedza się najbliższych.

Nie wiadomo jak walczyć z wirusem, który zabija.

Wszystkie plany odsunięte na bliżej nieokreślone terminy.

Pytania pozostające póki co, bez odpowiedzi.

Śmierć, która nagle stała się tak bliska, że wręcz surrealistyczna.

(Naszą działalność przenosimy do sieci. Postaramy się wspierać naszych podopiecznych zdalnie, według wytycznych covidowych).